Badania przy zespole jelita drażliwego

Lekarz może postawić odpowiednią diagnozę dotyczącą zespołu jelita drażliwego na podstawie wywiadu, badań fizykalnych i dodatkowych badań. . To pozwoli podjąć najlepszą formę leczenia. Leczenie zespołu jelita drażliwego może prowadzić lekarz rodzinny lub skierować chorego do gastrologa jeśli jest to konieczne. Często zdiagnozowanie zespołu jelita drażliwego jest dość trudne a często wręcz nie jest możliwe. Jest to spowodowane tym, że tylko dziesięć procent chorych udaje się po pomoc do lekarza specjalisty. Często objawy choroby są bagatelizowane, ponieważ chorzy uznają je za biegunkę lub niestrawność. Często wizyta u lekarza specjalisty gastroenterologa pomaga odpowiedzieć na jaką chorobę chorujemy. Głównie diagnostykę IBS przeprowadza się, aby wykluczyć, że choroba ma przyczynę organiczną. Trzeba w tym celu wykonać osiem rodzajów badań takich jak test wodorowy, morfologię krwi, OB, badanie biochemiczne krwi, badanie ogólne moczu, posiewy bakteriologiczne stolca, badanie kału w kierunku obecności pasożytów i krwi utajonej oraz o rektoskopię bądź fibrosigmoidoskopię. Gastrolog może również wykonać test tolerancji laktozy (ewentualnie czternastodniową próbę z dietą bezlaktozową), wlew kontrastowy doodbytniczy (bądź kolonoskopię), ultrasonografią lub tomografię komputerową. Jeśli chorobie towarzyszy duża biegunka warto wykonać badanie radiologiczne jelita cienkiego. Jeżeli inny objawom IBS towarzyszy dysprasja warto również zrobić badanie radiologiczne lub endoskopia górnej części przewodu pokarmowego.

Należy wziąć pod uwagę, że przy zespole jelita drażliwego mogą wystąpić również inne choroby jamy brzusznej czynnościowe czy organiczne. Trzeba zwrócić uwagę czy nie pojawił się nowy objaw choroby, który może wskazywać na chorobę organiczną. Przy zespole jelita drażliwego mogą pojawić się takie dolegliwości jak zgaga, ból głowy, zmęczenie, ból pleców oraz inne objawy ze strony układu moczowo płciowego. IBS może nasilać te objawy i nie ma to znaczenia w diagnostyce choroby. Warto aby lekarz, który rozmawia z pacjentem dokonał dokładnego wywiadu, zapytał pacjenta co rozumie pod pojęciem biegunki czy zaparcia. Warto również określić rodzaj uformowania stolca w czym pomocna jest skala bristolska. Forma stolca może się zmieniać z dnia na dzień a nawet w czasie tego samego wypróżnienia. Często stolec jest niejednorodny i zmienny. To bardzo utrudnia badanie kliniczne IBS oraz możliwość podania nowych leków czy skuteczne zastosowanie już dostępnych.

Często chorzy z zespołem jelita drażliwego chcą wykonywać różne badania np. kolonoskopię czy tomografię, aby została postawiona dobra diagnoza. Często te badania nie są konieczne, aby rozpoznać i leczyć chorobę. Aby wykluczyć inną chorobę niż zespół jelita drażliwego potrzebne jest oznaczenie w stolcu lamblii, jaj i cyst pasożytów, leukocytów, krwi utajonej; oraz np. oznaczenie we krwi OB, morfologii, TSH i przeciwciał typowych dla celiakii. Trzeba również wykonać sigmoidoskopie oraz testowo wprowadzić diety bezglutenowej lub bezmlecznej na jakiś czas. Niestety często perspektywa wykonania duże ilości badań przeraża pacjenta i przestaje wierzyć we właściwą diagnozie.